Energia i technologia

Substancje organiczne rozkładając się wytwarzają metan, przedostający się do atmosfery. Metan to gaz cieplarniany, 23 razy silniejszy od dwutlenku węgla. Gdyby naukowcy wiedzieli, jak się go pozbyć, efekt byłby porównywalny z wyłączeniem z ruchu 350 tyś. pojazdów. Kto wie, czy i na to nie znaleziono sposobu: czarne złoto z rozkładających się odpadów. Ten dawny sposób może zmniejszyć ilość śmieci, ograniczyć ilość dwutlenku węgla i ożywić zniszczoną planetę. Przeciętny Amerykanin spożywa rocznie 10 ha upraw. Wraz ze wzrostem liczby mieszkańców rośnie konsumpcja. Rolnicy eksploatują gleby i stosują nawozy, żeby nadążyć za popytem. Jednak w Australii znaleziono sposób by zapobiec klęsce środowiska spowodowanej odpadami. Współczesne rolnictwo przyczynia się do niszczenia gleb i emisji 25% gazów cieplarnianych, dlatego potrzeba natychmiastowych rozwiązań i kto wie, czy jednego właśnie nie znaleziono. Powraca się do dawnych, znanych wiele lat temu metod. Glowy naukowców mocno pracują, by próbować zapobiec zbliżającej się katastrofie. Legendy opowiadają, jak starożytni mieszkańcy Amazonii przekształcali jałowe gleby w doskonale tereny uprawne. Robili to bez nawozów sztucznych, ale do dziś nikt nie wiedział jak. Ma to związek z działalnością Indian. Badaniu poddano tak zwaną ciemną ziemię, stosując przez ostatnie lata praktyki Indian amazońskich, używających do nawożenia węgla drzewnego z ognisk. Dodając go z każdym rokiem coraz więcej, tworzyli grubą warstwę ciemnej ziemi. Próbując podobnej sztuczki naukowiec zwęglił odpady organiczne i wymieszał je z glebą. Przez pięć lat węgiel zdziałał cuda. Udało się uzyskać bardzo ciemną i żyzną glebę. Takiego małego eksperymentu trzeba byłoby stworzyć technologię, mogąca pomóc rolnikom, jednak istotny jest sam proces chemiczny. To właśnie ciemna ziemia umożliwia korzystny rozwój roślin i mikroorganizmów. Naukowiec sądzie, że węgiel zapewnia żyzność glebie dzięki swojej strukturze, przypominającej plaster miodu, w której gromadzą się miliardy bakterii i grzybów. Powierzchnia drobin jest bardzo aktywna, co pozwala dostarczyć roślinom składniki odżywcze, ułatwia rozwój mikroorganizmów i retencję wody.

Zamierza się rozwinąć produkcję ziemi na skalę przemysłową, którą nazywa się biowęglem. Jest to coś znacznie więcej, niż silny nawóz. Ta technologia powinna doskonale sprawdzić się w rolnictwie, zapewniając równowagę ekologiczną. Biowęgiel powstaje przy spalaniu materii organicznej i biomasy. Gdyby te ulęgły rozkładowi, do atmosfery dostałyby się gazy cieplarniane. W proponowanym procesie powstaje organiczny super nawóz i czysta energia. Na świecie jest ogromna ilość biomasy, której nikt nie przetwarza. Gdyby udoskonaliło się pozyskiwanie i przetwarzanie odpadów organicznych w miastach, to uzyskana w ten sposób energia wystarczyłaby do ich zasilania. Jest to inny sposób pozbywania się odpadów organicznych. Podczas normalnego spalania powstaje dużo dwutlenku węgla. Rozwiązaniem jest piroliza, czyli reakcja spalania przy minimalnym udziale tlenu. W typowym procesie cząsteczki węgla łączą się z tlenem, tworząc dwutlenek węgla, jednak podczas pirolizy powstaje go znacznie mniej, ponieważ większość węgla przekształca się w wysoko kaloryczny gaz Możliwe, że będziemy szukać najbardziej wartościowych odpadów wśród najmniej prawdopodobnych produktów. Konieczne będzie przetwarzanie odpadów, które do tej pory stanowiły największy problem. Pod każdym miastem płyną strumienie cennego paliwa, olbrzymie źródło nigdy niekończącej się energii; są to ścieki. Każdego dnia przeciętny Amerykanin produkuje 380 l ścieków w postaci zawiesin, roztworów i cieczy. Co roku do oczyszczalni trafia 30 trylionów litrów ścieków. Ciepła tych ścieków prawie nikt nie wykorzystuje. Jest to źródło, którym w przyszłości może nie będzie można pogardzić. Niektórzy naukowcy mają pomyśl, jak odzyskać ciepło ze ścieków i ogrzać nim miasto. Możliwe, że za kilka lat projekt zwróci uwagę świata. W 2010 r. miasteczko olimpijskie będzie ogrzewane ściekami. To pionierski projekt w Ameryce północnej. Pozyskiwanie ciepła budziło wiele niepokojów wśród ludzi. Na całym świecie są trzy miejsca, gdzie wdrożono tę technologię: jedno w Tokio, dwa w Norwegii. Został skonstruowany system do ogrzewania ścieków.